is.jpg

Etkinlik Takvimi

Etkinlik yok

Kimler Sitede

117 ziyaretçi ve 0 üye çevrimiçi

Ziyaretçiler

Bugün 13

Dün 115

Haftalık 239

Aylık 2753

Tüm Zamanlar 273111

Mesnevi Kitaplarım..

 
 

 

 

 

 

 

Çarşamba, 14 Haziran 2017 18:50

Üç İsmail Öne Çıkarılmış

Yazan
Ögeyi Oylayın
(0 oy)

Hayfâ ki geçti bilmedik ol hoş zaman idi

Bir insanın şanslı olup olmamasının ölçülerinden biri de kanaatimce, karşısına çıkan insanlardır. Allah’a şükürler olsun, hayatım boyunca çok güzel insanlarla karşılaştım. Bu bakımdan kendimi şanslı addederim. Her birinden bir şeyler öğrendim. Saymaya kalksam bir kitap olur. İçlerinde ikisi var ki benim hayatımı şekillendirmesi bakımından oldukça önemli. Bu iki ismin ve benim iki ortak noktamız var. Enderunîlik ve isimlerimiz. Sahib-i enderun Sahhaf İsmail Özdoğan, Prof. Dr. İsmail Erünsal ve fakiriniz. Enderunîler bizi Büyük İsmail, İsmail Hoca ve küçük İsmail olarak çağırırlardı.

Yanında beş yıl çırak olarak çalıştığım İsmail Özdoğan’dan birçok şeyin yanında hayatı, insanlığı, çalışkanlığı, kitabın ne kadar değerli olduğunu ve ulemaya hürmeti öğrendim. Prof. Dr. İsmail Erünsal’den ise bir ilim adamının nasıl olması gerektiğini. Daha doğrusu hocam öğretti, benim yeterince öğrenip öğrenmediğim konusu tartışılabilir. Ciddiyet ve tevazu her ikisinin iki önemli özellikleri idi. Gösterişi sevmezlerdi, kendilerini övenlere acırlardı. Hz. Peygamber muhabbeti ise bir diğer ortak noktaları idi.

İkisinin bir özelliği daha var, ikisi de Mahir İz hocanın sohbet halkasında bulunmuş. Ben sadece eserlerinden ve dinlediklerimden biliyorum Mahir İz hocayı. Maddeten o sohbetlerde bulunup feyz almasam da İsmail amca ve hocam sayesinde manen çok istifade ettim. kendimi o halkaya aitmiş gibi hissettim.

Ben ulemaya hürmet ve hizmetin nasıl olduğunu İsmail amcada gördüm. İsmail Erünsal’ın İsmail amcadan isteyip de alamadığı, söyleyip de yaptırmadığı hiçbir şeyi hatırlamıyorum. Kemalpaşazade’nin ilmiye sınıfına nasıl intisap ettiğini az dinlemedim. Erünsal hocamın Enderun’a her gelişinde Osmanlı ulemasının bir meclise girdiğinde gösterilen izzet ü ikramın bir benzerini görürdüm. Sadece İsmail Erünsal değil Halil İnalcık, Turhan Baytop, Nejat Göyünç gibi büyük alimler geldiğinde de aynı şekilde hürmet ederdi. Onun ulemaya gösterdiği hürmetin bir benzerini bir başka yerde görmedim. Bundan sonra görme konusunda pek ümitvar değilim.

İsmail amca ulemaya hizmet etmekten asla yüksünmez, onlarla sohbet etmekten büyük zevk alırdı. Araştırma görevlisi olduktan sonra yanına gittiğimde benim kendisine çay vermeme itiraz etmiş, sen artık ulema sınıfına dahil oldun, çay vermen doğru değil, diye almak istememişti. Sizin ulemaya gösterdiğiniz saygıyı ben ustama göstermeyeyim mi, deyince de izin vermişti. Yanımızda özellikle öğrenciler varken benden hiçbir şey istemezdi. Şimdi böyle ince düşünenler kaldı mı bilmiyorum.

Hocam da İsmail amcayı hiç kırmaz, onun her sorduğu suale cevap vermekten ictinap etmezdi. Yaşça küçük olmasına rağmen İsmail amcayı eleştirir, İsmail amca da hocamın eleştirilerine en ufak bir itiraz da bulunmazdı. İkisi arasındaki bu muhabbet ve hürmete daima hayran olmuş ve gıpta etmişimdir.

İsmail Erünsal hocamın akademik yönünü takdir etmekten aciz olduğumu biliyorum. Haddim de değil ayrıca. Onun çalışmalarının önemi kendisinden sonra çalışacaklara alan açması, hiç çalışılmamış konularda abidevi eserler ortaya koymasıdır. Üzüntüm hocama layık bir öğrenci olamamak. Onun gibi çalışmalar yapamayacağımı biliyorum. Ama en azından benden sonraya kalacak bir çalışmam olabilirdi.

Allah lütfetti fakire ama şairin;

İtlâf-ı vakt eyleme fasl-ı şebâbda
Kesb-i ma’ârif eyliyegör kâr vaktidir

Uyarısına rağmen kıymetini bilemedik ve layıkı ile istifade edemedik. Ne diyelim, yanlarında bulunmak ve tanımak bile benim için büyük nimet idi.

İsmail amcama Allah’tan rahmet, değerli hocama sıhhatli, bereketli ve uzun bir ömür diliyorum.

Okunma 838 kez Son Düzenlenme Perşembe, 15 Haziran 2017 13:23
0
0
0
s2smodern

........Kitaplarım........

 

 

 
 
 
 
 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

© 2005 - 2018 İsmail Güleç